Taizé
Zo’n 15 kilometer van ons vakantiehuis ligt de oecumenische
gemeenschap Taizé. Duizenden jongeren komen hier jaarlijks
naartoe. Hun begeleiders verblijven er vaak niet ’s nachts om
hen zo in staat te stellen zich volledig te geven.
Taizé
Alles begon in 1940. Frčre Roger was 25 jaar. Jarenlang
had longtuberculose hem aan huis gekluisterd. Tijdens deze
lange ziekte rijpte in hem de roeping om een gemeenschap te
beginnen waar eenvoud en goedhartigheid beleefd zouden worden
als het wezenlijke van het evangelie.
Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, was hij er zeker van dat
hij mensen moest helpen die hulp nodig hadden. Zijn
grootmoeder had dit ook gedaan tijdens de Eerste Wereldoorlog.
Het dorpje Taizé waar hij zich gevestigd had, lag dicht bij de
demarcatielijn die Frankrijk in tweeën deelde. Het was een
goede plaats om vluchtelingen op te vangen. Vrienden in Lyon
waren dankbaar dat ze het adres van Taizé door konden geven
aan mensen die een schuilplaats zochten.
Dankzij een bescheiden lening had frčre Roger een huis met
bijgebouwen kunnen kopen. Het had al jaren leeggestaan. Hij
had een van zijn zusters, Genevičve, gevraagd hem te komen
helpen. Er waren joodse vluchtelingen onder hen die zij
opvingen.
Uit respect voor de mensen die hij onderdak had gegeven, bad
frčre Roger alleen. Vaak ging hij ver van huis het bos in om
daar te zingen. Hij wilde sommige vluchtelingen, joden of
agnostici, niet in verlegenheid brengen. Genevičve legde aan
iedereen uit dat het beter was dat zij die wilden bidden, dit
alleen deden in hun kamer.
In 1942 werden zij ontdekt en iedereen moest Taizé meteen
verlaten. Frčre Roger kon in 1944 terugkeren. Hij was toen
niet meer alleen. De eerste broeders hadden zich bij hem
aangesloten. Met hen was het gemeenschapsleven begonnen dat in
Taizé werd voortgezet.
Een ‘gelijkenis van gemeenschap’
In 1945 begon een jonge man uit de streek een stichting voor
kinderen die in de oorlog hun familie verloren hadden. Hij
stelde de broeders voor er een aantal in Taizé op te nemen.
Langzaamaan sloten een paar jonge mannen zich aan bij de
eerste broeders. Op paaszondag 1949 verbonden zij zich voor
het leven in celibaat, gemeenschapsleven en een grote eenvoud.
Nu telt de gemeenschap van Taizé een honderdtal broeders,
katholiek en van verschillende protestantse afkomst, uit meer
dan vijfentwintig landen. Alleen al door haar bestaan is de
gemeenschap een teken van verzoening tussen verdeelde
christenen en gescheiden volken.
De broedergemeenschap leeft slechts van haar werk. Ze
aanvaardt voor zichzelf geen enkele gift. Persoonlijke
erfenissen van broeders worden ook niet aanvaard, maar de
gemeenschap schenkt ze aan hele arme mensen.
Er komen ook kerkleiders naar Taizé. Zo ontving de gemeenschap
paus Johannes Paulus II, drie aartsbisschoppen van Canterbury,
oosters-orthodoxe metropolieten, de veertien lutherse
bisschoppen van Zweden en talloze dominees en pastors uit heel
de wereld.
Door de jaren heen is het aantal bezoekers in Taizé steeds
toegenomen. Vanaf het eind van de jaren vijftig begonnen
jongeren in steeds grotere aantallen te komen. Vanaf 1962 zijn
broeders en jongeren die door Taizé gestuurd werden, heel
onopvallend op en neer gereisd naar Oost-Europa, om de mensen
nabij te zijn die hun land niet uit konden gaan. De muren zijn
nu gevallen en de reizen tussen Oost- en West-Europa zijn
gemakkelijker geworden. De contacten met christenen uit het
Oosten, die altijd al belangrijk waren, zijn duidelijk
gegroeid.
Intercontinentale jongerenontmoetingen
Van het begin van de lente tot het eind van de herfst komen er
elke week jongeren uit verschillende werelddelen naar de
heuvel van Taizé. Samen met vele anderen zoeken ze naar een
zin voor hun leven.
Sommige zomerweken nemen meer dan 5000 jongeren uit 75 landen
deel aan dit gezamenlijk avontuur.
In Taizé worden de jongeren ontvangen door een gemeenschap van
broeders die zich voor heel hun leven inzetten om Christus te
volgen. Er zijn ook zusters die de ontvangst meedragen. De
hartslag van de ontmoetingen wordt gevormd door het
gemeenschappelijk gebed, drie keer per dag, met veel zingen en
een tijd van stilte. Alle aanwezigen op de heuvel komen samen
voor dit gebed.
Elke dag geven broeders van de gemeenschap Bijbelinleidingen.
Ze worden gevolgd door tijden van nadenken, gesprek en
meehelpen bij praktische taken. Het is ook mogelijk om een
week in stilte door te brengen om je leven in het licht van
het evangelie te leren zien.
Meer lezen
http://www.taize.fr/nl
|
